تمامی اختلالات یادگیری بر اساس چالش اصلی‌شان تعریف می‌شوند. این چالش همگانی است، به این معنی که همۀ افراد درگیر، این چالش را دارند به‌طوری که این چالش بیش از چند هفته یا چند ماه ادامه داشته است.

چالش اصلی نارساخوانی مشکل در یادگیری و به‌کارگیری صداهای حروف است. افراد مبتلا به نارساخوانی در تطبیق حروف با صداها مشکل دارند. این مسئله بر یادگیری خواندن و املای کلمات تأثیر می‌گذارد که می‌تواند به مشکلاتی در درک آنچه می‌خوانیم منجر شود. این موضوع به تنهایی باعث نمی‌شود فرد از دستورالعمل‌ها پیروی نکند، مگر اینکه دستورالعمل‌ها به‌صورت کتبی باشند.

با این حال، اختلالات یادگیری مانند نارساخوانی، پیچیده‌تر از آن هستند که بتوان آن‌ها را به نشانۀ اصلی‌شان محدود کرد. برخی از افراد نشانه‌هایی دارند که به آن‌ها «نشانه‌های همبسته یا مرتبط» گفته می‌شود. همۀ افراد نارساخوان این نشانه‌ها را ندارند، اما ممکن است در تعداد قابل‌توجهی از آن‌ها رخ دهد.

بسیاری از کودکان نارساخوان در پردازش کلی زبان مشکل دارند. برخی از آن‌ها همچنین با حافظۀ کوتاه‌مدت و بلندمدت دچار مشکل هستند. متخصصان معتقدند این مسئله دو دلیل دارد:

• دلیل اول به نحوۀ عملکرد مغز مربوط می‌شود. در نارساخوانی، سیستم مغزی که هنگام هجی کردن کلمات، آنچه می‌بینیم را به آنچه می‌گوییم مرتبط می‌کند، دچار اختلال می‌شود. این امر می‌تواند سایر سیستم‌های مغزی مانند حافظه یا زبان را نیز مختل کند.
• دلیل دوم به مشکلات زبان کلامی مربوط است. یادآوری یک دستورالعمل به معنای یادآوری مجموعه‌ای از صداها است. پردازش صداها به‌طور کلی برای کودکان مبتلا به نارساخوانی دشوار است. و هر چیزی که پردازش آن سخت باشد، درک و به خاطر سپردن آن نیز دشوار است.

اختلالاتی وجود دارند که می‌توانند همزمان با نارساخوانی رخ دهند. نارساخوانی و نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) دو اختلالی هستند که اغلب با هم همراهند. اگر یکی را داشته باشید، خطر ابتلا به دیگری در شما افزایش می‌یابد.

کودکی که دو اختلال نارساخوانی و نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) را همزمان دارد، در کارکردهای اجرایی دچار مشکل خواهد شد. این مجموعه‌ای از مهارت‌ها است که شامل «حافظۀ کاری» می‌شود. اما مشکل در حافظۀ کاری همیشه مربوط به حافظه نیست، بلکه اغلب مربوط به توجه است.

اگر در توجه به آنچه کسی می‌گوید مشکل داشته باشید، نمی‌توانید آن را به خاطر بسپارید. ما نمی‌توانیم از دستورالعمل‌ها پیروی کنیم اگر اصلا در وهلۀ اول آن‌ها را نشنیده باشیم (حتی اگر در تمام مدتی که کسی داشت دستور می‌داد، به نشانه تأیید سر تکان داده باشیم).

بنابراین، دلایل متعددی وجود دارد که چرا کودکان مبتلا به نارساخوانی ممکن است در انجام دستورات دچار مشکل شوند. اما این مشکلات معمولاً به چالش اصلی نارساخوانی یعنی تطبیق حروف با صداها مربوط نمی‌شوند.